این اعداد از کجا می‌آید؟

مبنای محاسبه استاندارد NFPA 10 (استاندارد خاموش‌کننده‌های دستی) است که در بیشتر ضوابط آتش‌نشانی جهان و ایران مرجع طراحی به شمار می‌رود:

  • فاصله‌ی دسترسی: برای حریق کلاس A هیچ‌کس نباید بیش از ۲۳ متر (۷۵ فوت) پیاده‌روی کند تا به نزدیک‌ترین خاموش‌کننده برسد. این فاصله روی مسیر واقعی راه‌رفتن اندازه‌گیری می‌شود، نه خط مستقیم روی نقشه — قفسه، دستگاه و دیوار مسیر را طولانی می‌کنند.
  • پوشش هر واحد: در خطر کم هر خاموش‌کننده تا حدود ۲۷۹ متر مربع، در خطر متوسط تا ۱۳۹ متر مربع و در خطر زیاد تا ۹۳ متر مربع را پوشش می‌دهد.
  • حداقل رتبه: خطر کم ۲-A · خطر متوسط ۲-A:۱۰-B:C · خطر زیاد ۴-A:۴۰-B:C — این کد روی برچسب کپسول درج می‌شود.
  • کلاس B (مایعات قابل اشتعال): فاصله‌ی دسترسی به ۱۵ متر کاهش می‌یابد.
  • کلاس K (آشپزخانه صنعتی): فاصله‌ی دسترسی فقط ۹ متر است و خاموش‌کننده‌ی شیمیایی تر لازم دارد.
  • حداقل یک خاموش‌کننده در هر طبقه، صرف‌نظر از متراژ.

سه اشتباه رایج در چیدمان کپسول

۱. اندازه‌گیری خط مستقیم: روی نقشه فاصله ۲۰ متر است، ولی مسیر واقعی از میان قفسه‌های انبار ۴۰ متر می‌شود. بازرس مسیر واقعی را قدم می‌زند.

۲. کپسول پشت در بسته یا پشت کارتن: خاموش‌کننده باید در دید باشد و مسیر رسیدن به آن بدون مانع.

۳. نوع اشتباه برای نوع حریق: کپسول CO₂ رتبه‌ی کلاس A ندارد؛ برای انبار کاغذ و چوب کافی نیست.

ارتفاع نصب

بالای کپسول نباید بیش از ۱٫۵ متر از کف فاصله داشته باشد (برای کپسول‌های سنگین‌تر از ۱۸ کیلوگرم، حدود ۱ متر) و کف کپسول دست‌کم ۱۰ سانتی‌متر بالاتر از زمین بماند.