حجمِ منبع کویلدار را نه از روی متراژِ ساختمان، بلکه از روی پیکِ مصرفِ آبِ گرم باید حساب کرد. مشخصات را وارد کنید تا حجمِ مخزن، بارِ حرارتی و سطحِ تقریبیِ کویل محاسبه شود.
روش محاسبه
| گام | محاسبه | توضیح |
|---|---|---|
| ۱ | پیک مصرف = ضریب کاربری × تعداد | مبنا مصرفِ ساعتِ اوج است، نه مصرفِ روزانه |
| ۲ | حجم مخزن ≈ پیک × ۰٫۷ | چون کویل در حینِ مصرف هم گرم میکند، لازم نیست کلِ پیک ذخیره شود |
| ۳ | بار حرارتی = پیک × (دمای گرم − دمای سرد) | گرمای ویژهٔ آب ۱ کیلوکالری بر لیتر در درجه |
| ۴ | سطح کویل = بار ÷ (ضریب انتقال × اختلاف دمای متوسط) | بخار حدود ۱۰۰۰ و آب داغ حدود ۵۰۰ کیلوکالری بر ساعت·مترمربع·درجه |
دو نکتهٔ تعیینکننده
منبعِ بزرگ با کویلِ کوچک، مشکل را حل نمیکند. اگر سطحِ کویل کم باشد، مخزن بعد از هر پیک دیر پر میشود و کاربر آبِ ولرم میگیرد. حجم و سطحِ کویل باید با هم دیده شوند.
سختیِ آب عمرِ کویل را تعیین میکند. رسوب روی کویل دقیقاً همان سطحی را که حساب کردید از کار میاندازد. سایز سختیگیر را همزمان حساب کنید.
این محاسبه غربالگری اولیه است. طراحیِ نهایی باید با الگوی واقعیِ مصرف و دیتاشیتِ تجهیزات تأیید شود.
مرتبط: محاسبهگر ظرفیت دیگ بخار · نقشههای فنی · بازرسی ظروف تحت فشار