خوردگی دیگ بخار همیشه از رسوب شروع نمیشود؛ بخش بزرگی از آن کار اکسیژن محلول است. آب تغذیهای که اکسیژن دارد، از داخل به جدارهی لولهها و بدنهی دیگ حمله میکند و حفرههای نقطهای (پیتینگ) میسازد — خوردگیای که تا وقتی لوله سوراخ نشود دیده نمیشود.
دیاریتور همین اکسیژن و گازهای غیرقابل تراکم (مثل دیاکسید کربن) را پیش از ورود آب به دیگ از آن جدا میکند. آب تغذیه در دیاریتور با بخار تماس میگیرد، دما بالا میرود و حلالیت گازها افت میکند؛ گازها آزاد و تخلیه میشوند. آب گرم و بدون اکسیژن، هم عمر دیگ را بالا میبرد و هم چون از قبل داغ شده، مصرف سوخت را پایین میآورد.
دیاریتور کجای زنجیره مینشیند؟
مسیر استاندارد آب در موتورخانه: سختیگیر (حذف کلسیم و منیزیم) ← دیاریتور (حذف اکسیژن) ← پمپ تغذیه ← دیگ بخار. سختیگیر جلوی رسوب را میگیرد و دیاریتور جلوی خوردگی را؛ نبود هرکدام، دیگری را هم بیاثر میکند.
ساخت سفارشی
دیاریتور استاندارد آماده نیست؛ حجم مخزن، ظرفیت دیاریشن و فشار کاری باید با ظرفیت دیگ، الگوی مصرف بخار و درصد برگشت کندانس پروژهی شما همخوان باشد. کارشناسان صنعت هایپر بر اساس همین پارامترها طراحی و میسازند.
برای درک کامل زنجیرهی تصفیهی آب و آنچه آب خام با دیگ میکند، تصفیه آب دیگ بخار را ببینید. برای سایزینگ سختیگیر مسیر هم محاسبهگر سایز سختیگیر را داریم.
نقد و بررسیها
هیچ دیدگاهی برای این محصول نوشته نشده است.